Dit planonderdeel van het voormalige NEM-terrein neemt 127 woningen van het totaal van 409 in beslag. Het is een 125 meter lang gebouw bestaande uit met elkaar verbonden diverse woningclusters. Tevens bevat dit complex 2000m2 kantoren en showrooms. Onder het geheel bevindt zich een enorme parkeergarage.
0pmerkelijk is dat de achterkant zeker zo fraai is als de voorkant. Al met al is hier een woonwijk gerealiseerd van grote klasse en is een aanwinst voor de stad Leiden. Opgeleverd rond 2000 maar door de tijdloze en kwalitatief hoogstaande architectuur is de wijk er in de tijd alleen maar mooier op geworden, niet in de laatste plaats door het vele groen.
In het jaar onzes Heeren 2000 kochten wij het voormalige Jaguar garagecomplex aan de Oostdorperweg te Wassenaar. We gingen enthousiast aan de slag en dienden een principe aanvraag in voor de bouw van 8 eengezinswoningen, 8 appartementen met parkeergarage en een bedrijfsruimte bij de gemeente Wassenaar. Je zou zeggen dat de gemeente enthousiast zou zijn met een dergelijke kwaliteitsinjectie, want onze plannen mochten er wezen! Dat bleek een grote misvatting te zijn. Uit ervaring weten wij dat het vaak interessant kan zijn om maar eens te gaan praten met de plaatselijke woningbouwvereniging. Zo ook hier. Het bleek dat we "ingebroken" hadden in het vele bezit dat de vereniging in deze buurt bleek te hebben en dat men grootse nieuwbouw plannen had. Kortom we hebben eieren voor ons geld gekozen en ons bezit maar aan de vereniging verkocht. Op zich niet onaantrekkelijk, maar het was niet de bedoeling. En staat er nu een stralend nieuwe wijk in de zon te blikkeren? Geenzins, er is niets veranderd!
In het fraaie gebouw van de voormalige Rijks Middelbare Tuinbouwschool zijn generaties mensen opgeleid in het bollenvak. Achter de school waren proeftuinen, laboratoria etc. In verband met veroudering is aan de overkant van de Heereweg een geheel nieuw onderzoekcentrum gebouwd en ingericht. De school is opgeheven. Het Ministerie van Landbouw heeft het gehele complex verkocht aan de gemeente Lisse. Die heeft alle gebouwen, op het schoolgebouw na, gesloopt en de grond schoon laten maken. Hierdoor ontstond een nieuw, beknopt industrieterrein. Medio 2005 werd het geheel middels inschrijving op de markt gebracht. Uiteindelijk waren wij de hoogste bieder en kwam e.e.a. in onze handen . We hebben de grond verkaveld en aan aannemers en andere ontwikkelaars verkocht. Het zal de gemeente Lisse niet zijn als er niet wat problemen opgelost dienden te worden, maar alles is in orde gekomen. Het schoolgebouw + kavel met kantoor bestemming er pal achter is apart verkocht. De verkoop verliep voorspoedig. De laatste kavel van ca. 4800 m2 hebben we zelf gehouden. Inmiddels hebben we bouwvergunning voor 27 bedrijfsunits. De verkoop start spoedig. Interesse? Klik door naar "actuele projecten", daar vindt u een uitgebreide omschrijving.
Dit veel besproken gebouw was de grote KPN telefooncentrale van Amsterdam. We kregen dit gebouw aangeboden van KPN-Vastgoed, overigens met vele andere gebouwen. Helaas waren de prijzen dermate hoog dat we, ondanks de goede marktsituatie niet tot verdere aankopen over hebben kunnen gaan. De locatie van Food Plaza vonden we dermate goed dat we de hulp in hebben geroepen van woningbouwvereniging De Key. We hadden ze leren kennen in Hillegom (zie aldaar onder Leidsche straat) omdat ze bezig was om de plaatselijke woningbouwvereniging over te nemen en wij dus potentiële buren waren. De overname is overigens nooit doorgegaan. We waren enigszins bevreesd voor Amsterdam. Hoe zit het daar, hoe ga je om met deel gemeenten. Hoe werkt het omzetten van bestemmingen? Kortom we boden De Key aan om het gebouw gezamenlijk aan te kopen, en het te ontwikkelen tot een appartementencomplex. Starterswoningen op de lagere verdiepingen en steeds duurder daar boven. De Key zag het meteen zitten, niet de Albert Heijn/ Gall & Gall op de begane grond, die wilde De Key verkopen. Dat is gebeurd. De Key ging volop aan de slag met een eigen architect. We hoorden weinig en we werden wat "onrustig in ons lot", zoals de Psalmdichter dat zo mooi verwoord heeft. Uiteindelijk bleek dat de Key geen woningen, maar een nieuw kantoorgebouw had laten ontwerpen, met een fraaie uitbreiding naar boven, dat bestemd was voor de deelgemeenteraad Centrum. Gezegd moet worden dat De Key altijd de belangen van de stad hoog in het vaandel had staan. Ze voerde uit wat de gemeente wilde, tot en met het kopen van krakerspanden. Zo ook hier. Aanvankelijk stelden we voor om het gezamenlijk in de portefeuille op te nemen. De huren vonden wij dermate laag dat we dit financieel onverantwoord vonden voor een klein particulier bedrijf. De Key heeft ons toen uitgekocht, nog net binnen de zes maanden termijn! Klasse! Helaas bleek enige tijd later dat de deelgemeenteraad de plannen afgeblazen had. Een betreurenswaardige zaak! Onze angsten voor het werken in Amsterdam werden hierdoor wel bewaarheid!
In 2000 en 2001 kochten we van twee verschillende eigenaren een lange strook grond van bijna 2 ha aan en tussen de Leidschestraat en de Paulusschool. We hebben daar een bouwplan op ontwikkeld bestaande uit een appartementengebouw aan de Leidschestraat met parkeergarage, 12 appartementen + kinderdagverblijf en 2^1 kap woningen. Omdat het de bedoeling van de gemeente was om de school te amoveren ten behoeve van woningbouw was de medewerking om tot bouw te geraken weinig coöperatief, te meer daar bleek dat de plaatselijke woningbouwvereniging PAGO al plannen op stapel had staan om, inclusief het bejaardencentrum Bloemswaard hier een geheel nieuwe wijk te realiseren. Omdat zowel PAGO als wij eigenlijk grond van elkaar nodig hadden voor een soepel doorlopende ( met 2^1 kapwoningen) weg, leek het PAGO in 2004 een verstandige zaak om onze grond aan te kopen, zodat ze ongehinderd hun eigen plannen konden uitvoeren. Alweer een project dat we niet uit hebben kunnen ontwikkelen, maar waar we uiteindelijk toch plezierig op terug kunnen kijken.
Het betreft hier een van die projecten waarbij je mensen tegenkomst die je, door hun deviante karakterstructuren nimmer meer vergeet. Brieven en gesprekken die hilarisch waren. Het begon al met de aankoop van het voormalige Philips servicecentre aan de Savallelaan te Voorburg van de NV Verzicht.
Als we de correspondentie met deze vennootschap aan een abaretier ter hand zouden stellen, dan zou hij volle zalen van huilende mensen trekken (van de lach uiteraard) alleen al bij het voorlezen ervan. Toen we afgenomen hadden verging dat lachen wel weer. Wat we ook probeerden de gemeente werkte niet mee, nog wat krakers tussendoor ottdat we een list verzonnen door de bouw van een Medisch Centrum voor de stellen. De wijk was enthousiast en dus de gemeente ook. Zo werkte dat in voorburg. Toch raadde een der ambtenaren ons aan maar eens met de woningbouwvereniging te gaan praten. Dat verklaarde alles. Ook hier bleek, wederom een woningbouwvereniging grootse plannen te hebben om een nieuwe wijk uit de grond te stampen. En wij zaten nou net in de weg. De gesprekken ten kantore van betreffende vereniging met de directeur hadden een film van de gebroeders Coen kunnen zijn.
Tijdens de onderhandelingen, achter dikke rookwolken van een overmaatse Cohiba werd af en toe een blik geworpen op een Reuter-scherm, "H'm", klonk het dan, "tonnetje verloren". Half uurtje later "ah, 80 mille teruggewonnen!" Kortom we hebben genoten. Uiteindelijk, de gesprekken waren taai, verkochten we het Philips complex aan de vereniging, die na behoud van de huurwoningen alles weer doorverkocht aan een aannemer.
Het is een pracht gebouw geworden, bestaande uit 52 appartementen een even fraai, zeer goed lopend Medisch Centrum van ca. 2500m2
Begin 2004 schreef de gemeente Amstelveen een prijsvraag uit voor de Van Heuven Goedhartlaan 10-15. Deze locatie "is een van de laatste stadshartlocaties die tot ontwikkeling worden gebracht". Het is de bedoeling op deze grootstedelijke ontwikkellocatie een nieuw gebouw met uitstraling te realiseren, een gebouw met een eigen karakter. Dit gebouw zal ook een aansprekende nieuwe pleinwand voor de groene ruimte van de Stadstuinen moeten gaan vormen. Aldus de Nota van Uitgangspunten van januari 2004.
In totaal zijn zeven partijen uitgenodigd. Op 25 mei 2005 laat de gemeente weten dat nog geen keuze gemaakt kon worden. Wij hadden een, in onze ogen spectaculair, tijdloos, klassicistisch ontwerp laten maken door de Roemeense architect Tudor Teodorescu van het architectenkantoor Veenendaal, Bocanet en partners uit Amsterdam. Inmiddels hadden wij contact gezocht met de NH Hotelesgroep, omdat wij wisten dat de gemeente graag een hotel in het nieuwe gebouw zou willen hebben. Tot ons genoegen wilde NH met ons meedoen op basis van een hotel van 120 kamers.
Helaas zijn wij het niet geworden. Dat kan gebeuren en is gebeurd. Curieus dat er nog steeds geen activiteiten waarneembaar zijn. Bijgaand ons ontwerp. We zijn nog steeds van mening dat dit ontwerp de locatie op een hoger plan getild zou hebben.
Precies tussen de Herenstraat, hartje Berkel en het nieuwe winkelcentrum aan het Westerwater lag een oude broodfabriek. Die hebben we in 2004 aangekocht en op deze mooie locatie in 2005 een ca 1600m2 groot winkel-/kantoorpand gerealiseerd, smal en lang.
Het is voor 100% verhuurd.