Doordat wij een bepaalde vastgoed transactie op hoog politiek niveau, in volkomen geheimhouding en tot grote tevredenheid van de opdrachtgevers hadden afgesloten, kregen wij enige tijd na deze eervolle opdracht het verzoek om eens langs te komen bij de directie van de Staatsdrukkerij (SdU). Die bleek op de hoogte te zijn van de afwikkeling van bovengenoemde zaak en de prudente behandeling stond ze aan. Het bleek dat (in die periode allemaal nog geheim) de Staat voornemens was de SdU te verkopen en dat het bedrijf opgesplitst zou worden in een uitgeverij en een drukkerij. Het laatste onderdeel zou ook weer geheel of gedeeltelijk vervreemd worden. Dit alles vroeg om aparte, nieuwe gebouwen. Wij kregen de opdracht om een en ander, vooral gelet op het delicate van de zaak, er was veel personeel bij betrokken, te organiseren. Het zou om gebouwen gaan met een oppervlakte ergens tussen de 30 en 40.000m2. We hebben de opdracht geanalyseerd en zijn tot de conclusie gekomen dat twee gebouwen tot een optimale bedrijfsvoering zou leiden. De uitgeverij helemaal apart. Die hebben we ondergebracht in het door ons ontwikkelde Centre Court complex aan de Beatrixlaan (zie aldaar).
De drukkerij en de SdU facilitaire diensten hadden te veel met elkaar te maken om ook die op te splitsen. Waar was nog grond om zo'n groot gebouw neer te zetten? Na een dreigende verhuizing naar Zoetermeer (waar we van harte welkom waren) kregen we, Den Haag wilde hoe dan ook de SdU behouden, een prachtlocatie aangewezen aan het eind van de Binckhorstlaan. De gemeentewerf was er gevestigd en werd opgeofferd voor het behoud van de SdU! So far, so good. Minder goed verging het de bouw. Het begon al met het heien van de 1000 palen. De heiers werden beschoten! Ook werden er leidingen doorgeknipt! Tijdens de bouw werd de projectleider persoonlijk, evenals de wethouders geïntimideerd. Er moest schadevergoeding betaald worden! Nu zijn wij niet bang uitgevallen en hebben deze vervelende zaak voor de rechter gebracht. Daarna is er aan deze schier krankzinnige situatie een eind gekomen. Gezegd moet worden, vooral achteraf, dat er toch ook hilarische kanten aan deze zaak zaten. Je maakt nog eens wat mee! De honden blaffen maar de karavaan trekt verder. Het gebouw werd gewoon opgeleverd. Het is in tweeën gesplitst: SdU links, over de volledige lengte, de drukkerij, nu Delta Haege geheten, rechts. Mochten er onder u zijn die angst hebben (schrik zeggen de Belgen) voor de blauwe envelop van de Belastingdienst. Bij de drukkerij liggen er miljoenen te glanzen. Een wandeling hierlangs geeft een grote therapeutische rust. Het gehele complex werd, met langlopende huurcontracten van de twee eersteklas huurders verkocht aan een groot beleggingsfonds.